Het is namelijk algemeen bekend dat jongeren tussen de 18 en 23 als risicogroep worden beschouwd. Daarom worden er dan ook fikse premies gevraagd van soms wel 20%, aangezien jongeren daarnaast ook niet veel schadevrije jaren hebben opgebouwd zijn de kosten van een autoverzekering voor jongeren vaak ontzettend hoog. Wat dus als gevolg heeft dat veel kinderen in de auto van hun ouders rijden.  Even ter illustratie de duurste autoverzekering rekent een 18- jarige Amsterdammer 2448 per jaar en dat is bijna evenveel als een gehele auto waard is. Uiteindelijk wil dat zeggen dat jongeren meer kwijt zijn aan de autoverzekering dan aan de auto zelf.

Wat uiteindelijk weer resulteert in ouders die meer schade hebben aan hun auto’s. Wellicht dat verzekeren het in de toekomst aantrekkelijker kunnen maken voor jongeren om een autoverzekering af te sluiten.

Het bureau heeft bijvoorbeeld gekeken naar de Fiat Panda. Dit was indertijd een van de goedkoopste modellen die op de markt was en dat is nu nog altijd het geval. De Panda kost nu ongeveer 7.000 euro, maar in 1983 betaalde je voor dezelfde auto omgerekend 8.500 euro. De auto was daarmee in 1983 ruim 20% duurder.

Deze constatering geldt echter niet alleen voor goedkope auto’s. Ook voor duurdere auto’s blijkt de bewering vaak waar. Volgens het Economisch Bureau was er tussen 1996 en 2010 een inflatie van ongeveer 33 procent, terwijl auto’s in die jaren maar 19% duurder zijn geworden. Auto’s zijn dus over het algemeen genomen relatief goedkoper geworden.

Het onderzoek vermoedt dat de voornaamste redenen van de daling in prijs voornamelijk de technische vooruitgang is. Autofabrikanten kunnen door technische vooruitgang sneller, efficiënter, goedkoper en meer produceren. De consument plukt hier ook de vruchten van, niet alleen omdat de prijs relatief lager is, maar ook omdat auto’s zuiniger, veiliger en comfortabeler zijn geworden.

General Motors deed het lange tijd niet goed in Europa. Dit kwam voornamelijk door de resultaten van Opel, dat het belangrijkste onderdeel van de Europese tak is. Hoewel de resultaten van Open hoogstwaarschijnlijk nog altijd negatief zijn, lijkt dit vooral te komen door grote investeringen en herstructureringen die GM heeft uitgevoerd bij Opel.

Akerson, sinds 2010 CEO van GM, gaf op een meeting in New York aan dat Opel zonder de investeringen een klein positief resultaat zou hebben geboekt. GM verwacht dat Opel volgend jaar beter zal draaien. Het doel van de Europese tak van GM was om dit jaar een lichte winst te maken. Kosten van herstructureringen worden hier niet in opgenomen, omdat dat geen realistisch beeld zou geven voor het volgende meetmoment.

Het lijkt er dus op dat GM het gestelde doel heeft gehaald en dat het tevens Opel weer wat ademruimte geeft. Toen GM in 2009 bijna failliet en alle ongezonde onderdelen van het bedrijf werden afgestoten, was Opel ook een van de onderdelen die GM graag wilde verkopen. Tot een deal kwam het echter nooit.